Niewielka wieś w powiecie świdnickim, w woj. dolnośląskim - Makowice - przyciągnęła mnie pałacem, ale tym, co naprawdę mnie zachwyciło i zaskoczyło, był uroczy kościółek wzniesiony na planie krzyża. Oba zabytki tworzą razem ciekawą mieszankę historii i architektury, którą dziś Wam chcę przedstawić.
Makowice - co to za miejsce?
Makowice w województwie dolnośląskim kryją historię sięgającą XIII wieku. Wieś była wzmiankowana po raz pierwszy w 1283 roku jako Swenkinfeld, w średniowieczu była siedzibą rodu von Swenkfeld, z którego wywodził się dominikanin i inkwizytor wrocławski Jan von Swenkfeld. Na początku XVII wieku majątek kupił Wolfgang von Rothkirch, a jego potomkowie zarządzali nim przez ponad 150 lat. Po ich śmierci Makowice przeszły kolejno w ręce rodziny Seherthoss i pani von Prittwitz. W 1840 roku właścicielem został Martin von Websky, którego potomkowie zarządzali majątkiem aż do II wojny światowej. W 1870 roku Makowice liczyły ponad trzydzieści domów, miały dwa młyny, szkołę i kościół katolicki, a majątek obejmował ponad tysiąc mórg gruntów.
Makowice - pocztówka z końca XIX wieku
Pałac w Makowicach
Pałac w Makowicach powstał w wyniku przebudowy renesansowego dworu z XVII wieku, którą w latach 1875–1876 przeprowadził Justus von Webski. Budynek dwukondygnacyjny z czterospadowym dachem od razu rzuca się w oczy dzięki wieży nad wejściem, wyraźnie podwyższonej w stosunku do reszty budynku. Fasada od strony ogrodu wzbogacona jest o taras i dwie niewielkie wieżyczki, a marmurowa posadzka wciąż zachowała fragmenty oryginalnej dekoracji.
We wnętrzu pałacu zachowały się oryginalne elementy stolarki okiennej i drzwiowej, parkietowa podłoga, a w sali balowej uwagę przyciąga odnowiona sztukateria. Elewacje zdobione są gzymsami kondygnacyjnymi i wieńczącymi, a okna parteru mają trójkątne i półowalne frontony, stosowane naprzemiennie. Pałac otacza park krajobrazowy o powierzchni 8 ha, z tarasem prowadzącym nad staw hodowlany oraz alejami, w tym jedną z 300-letnimi dębami. To założenie parkowe pochodzi w dużej części z XVIII wieku i wciąż zachowuje ślady dawnej architektury zieleni. Obecnie pałac jest własnością prywatną i specjalizuje się w organizacji wesel.
Kościół św. Katarzyny
Kościół filialny św. Katarzyny w Makowicach, wzmiankowany już w 1372 roku, stoi w centrum wsi, w obniżeniu terenu, tuż obok zespołu pałacowo-parkowego. Obecny budynek wzniesiono w pierwszej połowie XVI wieku, a jego modernizacja datowana jest na około 1596 rok. W latach 1966–1968 przeprowadzono remont, który przywrócił świątyni dawny wygląd.
Kościół wzniesiono na planie krzyża greckiego, a jego wnętrza nakryte są sklepieniami krzyżowo-żebrowymi z rozetami na zwornikach. Przęsła transeptu oddzielone są od nawy ostrołucznymi arkadami. Od północy znajduje się dwukondygnacyjna dobudówka z zakrystią, od południowego zachodu prostokątna kruchta z renesansową attyką i kamiennym portalem. Dachy dwuspadowe przykrywają konstrukcję, a na ich przecięciu znajduje się ośmioboczna barokowa sygnaturka z baniastym hełmem i galeryjką.
We wnętrzu można zobaczyć XV-wieczną rzeźbę św. Anny Samotrzeciej, barokowe ołtarze i ambonę z XVIII wieku oraz bogate epitafia i nagrobki rodowe z XVI–XVII wieku. Szczególnie ciekawie prezentują się renesansowe płyty nagrobne szlachciców z rodzin von Peterswald i von Zedlitz wraz z herbami rodowymi. Zachowały się również elementy XVI-wiecznej sztuki sakralnej: kamienny ołtarz i chrzcielnica. Kościół, choć dostępny tylko z zewnątrz, zachowuje wybitną wartość artystyczną i dokumentuje historię lokalnej szlachty i mieszkańców Makowic.
Po wizycie w Makowicach trudno nie docenić kunsztu lokalnej architektury i bogactwa historii, jakie skrywa ta niewielka wieś. Pałac z XVIII-XIX wieku i średniowieczny kościół św. Katarzyny tworzą razem wyjątkowy, choć mało znany, duet.
Jak dojechać do kościoła i pałacu w Makowicach?
Zwiedzanie pałacu w Makowicach i godziny otwarcia:
informacje i kontakt na tej stronie internetowej.
Podoba Ci się moja twórczość?
Będzie mi miło, jak postawisz mi wirtualną kawę, która doda mi energii do działania :-)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz