niedziela, 7 czerwca 2026

Nowizna - pałac z herbami i krzyżem pokutnym

Czy wiedzieliście, że w niewielkiej dolnośląskiej wsi przez pewien czas mieszkał król Prus? A może słyszeliście o pałacu, którego historia zaczęła się od renesansowego dworu zbudowanego w XVI wieku, a później splątała z losami śląskich rodów, Armii Czerwonej i... rodziny Stanisława Wyspiańskiego? Jak przez ponad 450 lat zmieniał się pałac w Nowiźnie i dlaczego dziś ponownie przyciąga miłośników historii? Sprawdźmy.


Historia Nowiźny sięga średniowiecza

Historia Nowiźny rozpoczyna się znacznie wcześniej niż dzieje samego pałacu. Pierwsza wzmianka o miejscowości pojawiła się już w 1292 roku w dokumencie księcia Bolka I świdnickiego dotyczącym uposażenia klasztoru cystersów w Krzeszowie. Kilka lat później wieś odnotowano również w słynnej Księdze Uposażeń Biskupstwa Wrocławskiego. W XIV wieku funkcjonował tu już kościół parafialny, a miejscowość należała do grona rozwijających się śląskich osad rycerskich. Przez kolejne stulecia Nowiźna pozostawała w rękach różnych rodów szlacheckich, które stopniowo rozbudowywały swoje majątki. To właśnie jeden z nich stworzył budowlę, która do dziś dominuje nad krajobrazem wsi.


Od renesansowego dworu do okazałego pałacu

Początki pałacu związane są z Bernhardem von Schelndorfem, właścicielem majątku w XVI wieku. To on około 1565 roku wzniósł renesansowy dwór, którego fragmenty zachowały się do dziś we wnętrzu obecnego pałacu. Datę tę potwierdza wyryty na nadprożu napis znajdujący się w najstarszej części budowli. Pierwotnie był to stosunkowo niewielki, dwukondygnacyjny dwór na planie prostokąta. Wyróżniał się typowym dla śląskiego renesansu układem pomieszczeń z centralną sienią i reprezentacyjną izbą dworską. Zachowały się relikty renesansowej kamieniarki, sklepionych pomieszczeń oraz fragmenty dawnych murów. W kolejnych stuleciach obiekt był wielokrotnie przebudowywany. W XVII wieku właścicielami majątku zostali przedstawiciele rodu von Czettritz, a następnie von Gellhorn. To właśnie w tym okresie wnętrza zaczęły nabierać bardziej reprezentacyjnego charakteru.


Szlacheccy właściciele i królewska wizyta

Przełomowym momentem w historii rezydencji był zakup majątku przez Christiana Friedricha hrabiego zu Stolberg-Wernigerode w 1770 roku. Nowy właściciel przeprowadził gruntowną rozbudowę założenia. Renesansowy dwór otrzymał późnobarokową oprawę i został przekształcony w prawdziwy pałac. Rezydencja zyskała wówczas tak wysoką rangę, że 6 czerwca 1813 roku zatrzymał się tutaj król pruski Fryderyk Wilhelm III. W czasie rozejmu podczas wojen napoleońskich pałac w Nowiźnie pełnił funkcję jego głównej kwatery. To jedna z najciekawszych kart w historii obiektu.


Rodzina von Perponcher-Sedlnitzky i obecny wygląd pałacu

Dzisiejszy wygląd pałacu jest przede wszystkim efektem przebudów przeprowadzonych pod koniec XIX i na początku XX wieku przez rodzinę von Perponcher-Sedlnitzky. Najpierw Wilhelm von Perponcher rozbudował rezydencję o nowe skrzydła i charakterystyczne ryzality przypominające wieże. Następnie jego syn Alexander kontynuował modernizację, nadając budowli reprezentacyjny charakter historyzmu inspirowanego śląskim renesansem i barokiem. Właśnie wtedy powstała bryła  z mansardowym dachem, dekoracyjnymi szczytami, wieżami i bogato opracowanymi elewacjami. Przy pałacu założono również romantyczny park krajobrazowy o powierzchni około czterech hektarów.



Herby na elewacjach i ślady dawnych rodów

Jednym z najciekawszych detali pałacu są liczne herby umieszczone na elewacjach. Nad głównym wejściem znajduje się kartusz herbowy rodziny von Perponcher-Sedlnitzky, ostatnich przedwojennych właścicieli majątku. W frontowych ryzalitach zachowały się również barokowe herby rodu von Gellhorn oraz Barbary von Nostitz, żony Friedricha von Schelndorfa. To rzadki przypadek, gdy na jednym budynku można odnaleźć pamiątki po kilku rodach związanych z jego historią. Na terenie dawnego majątku uwagę zwracają także herby Perponcher-Sedlnitzky oraz polskiego rodu Ciołek umieszczone na zabudowaniach gospodarczych. To ślad małżeństwa Alexandra von Perponcher-Sedlnitzky z Różą Zofią Żeleńską herbu Ciołek.


Wojna i powojenna dewastacja pałacu

Końcówka II wojny światowej przyniosła rezydencji dramatyczny rozdział. W pałacu stacjonowały wycofujące się oddziały niemieckie. Ostatni właściciel, Friedrich Karl von Perponcher-Sedlnitzky, opuścił majątek tuż przed nadejściem frontu. W 1945 roku obiekt zajęła Armia Czerwona, która stacjonowała tutaj przez około półtora roku. W tym czasie wnętrza zostały niemal całkowicie ograbione, a park przekopano w poszukiwaniu rzekomo ukrytych kosztowności. Później pałac pełnił bardzo różne funkcje. Mieszkał tu między innymi miejscowy wójt, który urządził na parterze stajnię dla koni. Następnie budynek przejęła Gminna Spółdzielnia „Samopomoc Chłopska”, działał tu także Klub Rolnika oraz powstały mieszkania komunalne.


Wnuczka Stanisława Wyspiańskiego i niezwykły epizod w historii pałacu

Mało kto wie, że z pałacem związana jest także rodzina Stanisława Wyspiańskiego. W 1987 roku obiekt trafił do Marii Szczepańskiej z domu Wyspiańskiej jako rekompensata za utracony majątek na dawnych Kresach. Później pałac odziedziczyła Alicja Pasieka, wnuczka Stanisława Wyspiańskiego. Gdy wreszcie mogła zamieszkać w swojej posiadłości, budynek znajdował się już w bardzo złym stanie technicznym. W ogromnym, liczącym około trzydzieści pomieszczeń pałacu brakowało podstawowych instalacji, a kolejne elementy wyposażenia padały łupem złodziei. 


Nowe życie pałacu w Nowiźnie

Przełom nastąpił w 2007 roku, kiedy rezydencję kupił prywatny właściciel- architekt zafascynowany historią śląskich pałaców. Od tego czasu trwa stopniowa i bardzo wymagająca renowacja obiektu. W trakcie prac odsłonięto zachowane fragmenty renesansowych murów, pozostałości dawnych polichromii oraz historyczne detale architektoniczne. Wnętrza odzyskują dawny charakter, a część pomieszczeń została już przystosowana do przyjmowania gości. Dziś pałac funkcjonuje jako miejsce noclegowe i eventowe. Można zatrzymać się w historycznych wnętrzach, organizować sesje zdjęciowe, wydarzenia okolicznościowe, a nawet wynająć cały pałac na wyłączność. 


Krzyż pokutny przy pałacu – ciekawostka dla odwiedzających

Przy pałacu znajduje się granitowy krzyż pokutny, który często pojawia się w opisach obiektu. Warto jednak wiedzieć, że nie jest to średniowieczny zabytek, lecz współczesna replika nawiązująca do dawnych śląskich tradycji związanych z krzyżami pojednania stawianymi przez sprawców zabójstw.

Pałac w Nowiźnie jest doskonałym przykładem tego, jak burzliwe potrafią być losy dolnośląskich rezydencji. Od renesansowego dworu von Schelndorfów, przez barokową siedzibę śląskiej arystokracji i królewską kwaterę podczas wojen napoleońskich, po lata powojennej dewastacji i współczesną odbudowę. Jeśli będziecie w okolicach Dzierżoniowa lub Gór Sowich, warto zjechać z głównej trasy i odwiedzić Nowiźnę, a może nawet zostać tu na noc?


Podoba Ci się moja twórczość? 
Będzie mi miło, jak postawisz mi wirtualną kawę, która pomoże mi finansować kolejne wyprawy :-)

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Jak dojechać do pałacu w Nowiźnie?

Zwiedzanie pałacu w Nowiźnie, cennik i godziny otwarcia: 

Informacji udziela właściciel; kontakt na Facebooku.

czwartek, 4 czerwca 2026

Dwór w Białobrzeziu – renesansowa rezydencja nad Ślęzą

Nie wygląda jak pałac z pocztówki i nigdy nim nie był - Dwór w Białobrzeziu od początku pełnił zupełnie inną rolę niż reprezentacyjne rezydencje, które znamy z Dolnego Śląska. Tu zamiast balowych sal była administracja księstwa, zamiast arystokratycznego blichtru - twarda księgowa rzeczywistość Piastów. A jednak ta niemal pozbawiona dekoracji bryła potrafi zaciekawić swoją historią...

Dwór w Białobrzeziu (Rothschloss) – renesansowa ruina z XV wieku na Dolnym Śląsku, dawna siedziba książęcego urzędu Piastów.Dwór w Białobrzeziu (Rothschloss) – renesansowa ruina z XV wieku na Dolnym Śląsku, dawna siedziba książęcego urzędu Piastów.

Położenie i geneza miejscowości

Dwór w Białobrzeziu (niem. Schloss Rothschloss) znajduje się w powiecie strzelińskim, na prawym brzegu rzeki Ślęzy. Sama miejscowość od średniowiecza była związana z dobrami książęcymi Piastów legnicko-brzeskich. Pierwsza wzmianka o Białobrzeziu pochodzi z 1481 roku, kiedy funkcjonował tu już książęcy ośrodek administracyjny. To właśnie jego istnienie stało się podstawą późniejszej budowy dworu, który od początku miał charakter bardziej urzędowy niż rezydencjonalny.

Ruiny dworu w Białobrzeziu nad rzeką Ślęzą – zabytkowy obiekt z herbem Piastów i inskrypcją z 1553 roku.Ruiny dworu w Białobrzeziu nad rzeką Ślęzą – zabytkowy obiekt z herbem Piastów i inskrypcją z 1553 roku.


Późnogotycki początek – urząd, nie pałac

Najstarsza faza obiektu sięga ostatniego ćwierćwiecza XV wieku. Wzniesiono go jako siedzibę książęcego urzędu podatkowego księstwa brzeskiego, który wcześniej funkcjonował w Niemczy. Budynek miał charakter użytkowy i obronno-administracyjny, a nie reprezentacyjny. Była to trzykondygnacyjna, podpiwniczona budowla na planie prostokąta, z układem jednotraktowym i centralną sienią. W piwnicach zastosowano sklepienia kolebkowe, co wskazuje na solidny, jeszcze późnogotycki sposób wznoszenia obiektów książęcych.

Historyczny dwór w Białobrzeziu – dawna rezydencja i urząd podatkowy Piastów, dziś malownicza ruina wśród drzew.Historyczny dwór w Białobrzeziu – dawna rezydencja i urząd podatkowy Piastów, dziś malownicza ruina wśród drzew.

Renesansowa przebudowa i ambicje Piastów

Najważniejszy etap rozwoju dworu przypada na połowę XVI wieku, kiedy został on przebudowany w stylu renesansowym w latach 1553-1560 oraz ponownie w okresie około 1570-1582. Prace te wiąże się z działalnością księcia legnickiego Fryderyka III oraz warsztatem Giovanniego i Giovanniego Battisty Parrów działających na Śląsku. W tym czasie budynek zyskał nową, bardziej reprezentacyjną formę, dekorowane elewacje w technice sgraffito, kamienne obramienia okien oraz wyraźnie zaakcentowane naroża z boniowaniem. Wprowadzono także bogaty detal architektoniczny, który miał podkreślać prestiż książęcej siedziby administracyjnej. Najbardziej rozpoznawalnym elementem z tego okresu pozostaje kartusz z piaskowca z herbem Piastów oraz łacińska inskrypcja „VERBUM DOMINI MANET IN AETERNUM 1553”, umieszczona w ryzalicie fasady. 

Zespół dworski Rothschloss w Białobrzeziu – renesansowa architektura, park krajobrazowy i ślady dawnych przebudów.Zespół dworski Rothschloss w Białobrzeziu – renesansowa architektura, park krajobrazowy i ślady dawnych przebudów.

Od Piastów do Prus – zmiany właścicieli

Po śmierci Jerzego Wilhelma, ostatniego księcia z linii Piastów brzeskich, w 1675 roku, dobra w Białobrzeziu przeszły pod panowanie Habsburgów, a następnie Hohenzollernów. Zmiana właścicieli nie oznaczała natychmiastowego upadku obiektu, ale rozpoczęła długi proces jego przekształceń i stopniowej utraty pierwotnej funkcji. Od około XIX wieku majątek był dzierżawiony przez rodzinę Rohde, która zarządzała nim przez kolejne dekady. To właśnie w tym okresie dwór zaczął nabierać cech nowoczesnej rezydencji ziemiańskiej, tracąc jednocześnie swój pierwotny, administracyjny charakter.

Zabytkowy dwór w Białobrzeziu (Dolny Śląsk) – ruina otoczona parkiem z pomnikowymi drzewami i bluszczem.Zabytkowy dwór w Białobrzeziu (Dolny Śląsk) – ruina otoczona parkiem z pomnikowymi drzewami i bluszczem.

Barok, neorenesans i kolejne przebudowy

W historii dworu szczególnie widoczna jest wielowarstwowość architektoniczna. Po 1707 roku w północnej części budynku urządzono kaplicę, a w drugiej połowie XVIII wieku wnętrza pokryto polichromiami, których fragmenty zachowały się do dziś w stanie szczątkowym. Kolejna istotna zmiana nastąpiła w 1886 roku, kiedy do fasady dobudowano ryzalit mieszczący klatkę schodową (dziś widać jeszcze ślady po schodach). Na przełomie XIX i XX wieku przeprowadzono kolejną dużą przebudowę w duchu neobarokowym. Powstało wówczas skrzydło zachodnie, które jednak zostało rozebrane w 1958 roku. 

Dwór Białobrzezie – fragmenty renesansowej rezydencji Piastów, jedna z ciekawszych ruin Dolnego Śląska.Dwór Białobrzezie – fragmenty renesansowej rezydencji Piastów, jedna z ciekawszych ruin Dolnego Śląska.Ruiny Rothschloss – dawny dwór książęcy z XV wieku, wielokrotnie przebudowywany, dziś zabezpieczony i niedostępny.

Ruina i współczesny stan zachowania

Po 1945 roku dwór stopniowo popadał w ruinę. Uszkodzenia wojenne, a następnie brak zabezpieczenia i decyzje rozbiórkowe doprowadziły do zniszczenia części konstrukcji. W kolejnych dekadach obiekt nie był zabezpieczany, co spowodowało postępującą degradację murów, stropów i detali architektonicznych. Obecnie zachowane są głównie mury nośne oraz pojedyncze elementy dekoracyjne, w tym fragmenty portali i inskrypcji. Planów i perspektyw na odbudowę - brak.

Ruiny Rothschloss – dawny dwór książęcy z XV wieku, wielokrotnie przebudowywany, dziś zabezpieczony i niedostępny.Ruiny Rothschloss – dawny dwór książęcy z XV wieku, wielokrotnie przebudowywany, dziś zabezpieczony i niedostępny.

Podoba Ci się moja twórczość? 
Będzie mi miło, jak postawisz mi wirtualną kawę, która pomoże mi finansować kolejne wyprawy :-)

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Jak dojechać do dworu w Białobrzeziu?

Zwiedzanie dworu w Białobrzeziu, cennik i godziny otwarcia: 

Obiekt nieudostępniony do zwiedzania. Możliwość samodzielnego obejścia.