piątek, 16 stycznia 2026

Pałac Lubomirskich w Białymstoku – historia i przyszłość zabytku

Pałac Lubomirskich w Białymstoku, położony w dzielnicy Dojlidy, to jeden z najcenniejszych zabytków miasta. Budynek z XIX wieku, otoczony starannie zaprojektowanym parkiem krajobrazowym, przez lata popadał w ruinę. Obecnie właściciel pałacu planuje jego remont, przekształcając obiekt w hotel z restauracją. Tylko czy białostocczanie doczekają się jego rewitalizacji?

Historia dóbr Dojlidy sięga XV wieku. Pierwszym znanym właścicielem był Jakub Raczko Tabutowicz, a później posiadłość zmieniała właścicieli, w tym m.in. Chodkiewicze, Sapiehowie, Branickie i Radziwiłłowie. W XIX wieku Aleksander Kruzensztern kupił Dojlidy i zbudował w nich neorenesansowy pałac z elementami klasycystycznymi, otoczony rozległym parkiem z alejami spacerowymi i stawami. W 1886 roku pałac przeszedł w posag dla hrabiny Zofii Rüdiger, córki Kruzenszterna. Właścicielka spędzała w Białymstoku niewiele czasu, częściej przebywając w Berlinie. W 1922 roku majątek odkupił książę Jerzy Rafał Lubomirski, który rozwinął browar na terenie posiadłości, czyniąc go jednym z największych w północno-wschodniej Polsce.

Podczas II wojny światowej pałac był siedzibą najpierw władz radzieckich, a potem niemieckiego gauleitera Ericha Kocha. W 1944 roku obiekt został spalony. Odbudowano go w latach 1956–1957, a po wojnie wykorzystywano na potrzeby szkoły rolniczej i Wyższej Szkoły Administracji Publicznej. W 2020 roku Pałac Lubomirskich w Białymstoku został zakupiony przez lokalną spółkę WGT Group za 6,5 miliona złotych. Budynek wpisany jest do rejestru zabytków, a wszelkie prace muszą odbywać się pod nadzorem konserwatora. Pomimo że pałac długo niszczał, rozpoczęto pierwsze prace remontowe, w tym częściową wymianę stropów. Właściciel planuje przekształcenie pałacu w hotel z restauracją. Niestety zabytek od paru lat stoi otoczony płotem i nie widać efektów zapowiadanej rewitalizacji. Zdjęcia obrazują stan obiektu na koniec kwietnia 2025 r.

Pałac Lubomirskich w Dojlidach to miejsce z bogatą historią, które od lat przyciąga uwagę mieszkańców i miłośników zabytków. Dzięki planowanej rewitalizacji obiekt ma szansę odzyskać dawną świetność, łącząc historyczny charakter z nowoczesną funkcją hotelowo-gastronomiczną. Pozostaje cierpliwie czekać na efekty...


Podoba Ci się moja twórczość? 
Będzie mi miło, jak postawisz mi wirtualną kawę, która doda mi energii do działania :-)

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Pałac Branickich w Choroszczy – letnia rezydencja hetmana

Pałac Branickich w Choroszczy to zabytkowa letnia rezydencja Jana Klemensa Branickiego, położona na sztucznej wyspie otoczonej kanałami i 25-hektarowym parkiem. Rezydencja pełniła funkcję uzupełnienia głównej siedziby Branickiego w Białymstoku i była miejscem przyjęć dla elity Rzeczypospolitej. Odkryj splendor epoki saskiej w Choroszczy...


Historia Pałacu Branickich w Choroszczy

Pierwszy pałac na sztucznej wyspie powstał między 1725 a 1730 rokiem. Z powodu wilgotnego terenu budynek szybko uległ zniszczeniu i w 1757 roku został rozebrany. W 1759 roku wzniesiono nową rezydencję, wierną pierwotnemu projektowi, a w latach 1760–1764 dodano dwa pawilony gościnne oraz oficyny – kuchenną i gościnną. Projekt pałacu i kompozycję parku opracowali Jan Henryk Klemm oraz francuski inżynier Pierre Ricaud de Tirregaille. Park miał układ symetryczny z kanałami w kształcie krzyża, promienistymi alejami, rzeźbami drewnianych ptaków i puttów. Sztucznie usypane wzgórze pełniło funkcję punktu widokowego na całą rezydencję.



Letnia rezydencja Branickich

Pałac Branickich w Choroszczy był miejscem spotkań ówczesnej elity. Gościli tu m.in. August III Wettin i król Stanisław August Poniatowski. Hetman z żoną organizowali bale, przyjęcia i polowania. W parku i kanałach można było korzystać z przejażdżek gondolami, panowie grali w bilard, a panie we wolanta, czyli grę przypominającą badmintona. Corocznie obchodzono tutaj imieniny Jana Klemensa Branickiego (24 czerwca) i urodziny Izabeli Branickiej (1 lipca), na które przyjeżdżała warszawska i białostocka elita.


Zmiany właścicielskie i działalność przemysłowa

Po bezpotomnej śmierci Branickich pałac przeszedł w ręce Potockich, Mostowskich i Komarów. W 1840 roku rezydencję dzierżawił Christian August Moes, który urządził w oficynach i pałacu fabrykę włókienniczą. Synowie Moesów dokonali licznych przebudów, m.in. zmieniono dach i elewację, zasypano kanały oraz dobudowano nowe skrzydło. W 1915 roku pałac został spalony przez wojska rosyjskie podczas I wojny światowej. W kolejnych latach budynek częściowo rozebrano.



Odbudowa i muzeum

Odbudowa pałacu Branickich w Choroszczy miała miejsce w latach 1969–1973 według projektu Stanisława Bukowskiego. Od 1973 roku w pałacu mieści się Muzeum Wnętrz Pałacowych, filia Muzeum Podlaskiego w Białymstoku. W muzeum można zobaczyć między innymi: meble z XVIII i XIX wieku, zabytkowe porcelany i zegary, lichtarze, kobierce i galerię obrazów. Z czasów świetności rezydencji zachowały się również dwie płyty kominkowe z herbami Branickich (Gryf) i Poniatowskich (Ciołek).


Park pałacowy w Choroszczy

Park o powierzchni 25 ha łączy styl francuski i angielski. Część przy pałacu ma układ symetryczny, z kanałami w kształcie krzyża i gwiaździstymi alejami, natomiast dalsza część parku przechodzi w naturalny drzewostan i zwierzyniec. Sztucznie usypane wzgórze – dziś nazywane Górą Miłości – było punktem widokowym. Kompozycja parku jest unikatowa w Polsce i odzwierciedla francuskie wzorce rezydencji entre cour et jardin.


Pałac Branickich w Choroszczy pełnił rolę naturalnego przedłużenia głównej rezydencji hetmana w Białymstoku, tworząc z nią spójny system letnich rezydencji magnackich. Podczas gdy pałac w Białymstoku był miejscem oficjalnych przyjęć i politycznych spotkań, choroszczańska rezydencja stanowiła spokojną, wakacyjną enklawę, w której Braniccy mogli odpoczywać, przyjmować gości w mniej formalnej atmosferze i cieszyć się otaczającym parkiem oraz kanałami. W ten sposób oba pałace tworzyły razem kompleks rezydencji, w których toczyło się w codzienne życie jednej z najważniejszych rodzin Rzeczypospolitej.





Podoba Ci się moja twórczość? 
Będzie mi miło, jak postawisz mi wirtualną kawę, która doda mi energii do działania :-)

Postaw mi kawę na buycoffee.to

Pałac Branickich w Białymstoku – Wersal Podlasia pełen historii i baroku

Na pierwszy rzut oka Białystok może wydawać się zwyczajnym miastem w północno-wschodniej Polsce, kojarzącym się z „królem disco-polo” Zenkiem Martyniukiem i Krzysztofem Kononowiczem, który 20 lat temu stał się viralem początków polskiego YouTube'a. Nic bardziej mylnego! Mało kto wie, że białostocki Pałac Branickich, nazywany „Wersalem Podlasia”, to jedna z najpiękniejszych rezydencji magnackich w Polsce. Ta późnobarokowa perła architektury od XVIII wieku zachwyca bogactwem detali, układem ogrodowym i historią rodu Branickich, którzy uczynili z Białegostoku centrum swojej potęgi. Dziś pałac pełni funkcję siedziby Uniwersytetu Medycznego, a jego ogrody przyciągają miłośników historii i architektury z całego kraju...


Historia pałacu Branickich w Białymstoku

Początki pałacu sięgają XVI wieku, kiedy na miejscu obecnej rezydencji wzniesiono gotycko-renesansowy zamek rodów Wiesiołowskich. W XVII wieku zamek przeszedł w ręce Branickich herbu Gryf, a Stefan Mikołaj Branicki zlecił jego przebudowę Tylmanowi z Gameren. W efekcie powstał okazały barokowy pałac, który w XVIII wieku hetman wielki koronny Jan Klemens Branicki przekształcił w imponującą rezydencję w stylu francuskim, z licznymi dziedzińcami, skrzydłami bocznymi i dekoracjami rzeźbiarskimi Jana Chryzostoma Redlera. Pałac przetrwał zawirowania dziejowe: od zaboru rosyjskiego, przez zniszczenia II wojny światowej, aż po odbudowę w latach 1946–1960. Dzięki staraniom konserwatorów i władz Uniwersytetu Medycznego, dziś pałac odzyskał część dawnej świetności.


Hetman i świetność epoki saskiej

Jan Klemens Branicki (1689–1771), jeden z najpotężniejszych magnatów Rzeczypospolitej, uczynił z Białegostoku centrum życia politycznego, kulturalnego i artystycznego. Pałac był jego salonem politycznym – gościł monarchów, m.in. Augusta II i Augusta III, Stanisława Augusta Poniatowskiego, cesarza Józefa II oraz Ludwika XVIII, a także wybitnych poetów i artystów, takich jak Franciszek Karpiński czy Elżbieta Drużbacka. Hetman wraz z żoną Izabelą Branicką (z Poniatowskich) rozwijał rezydencję przez niemal pięćdziesiąt lat. To oni wprowadzili do pałacu teatr, orkiestrę i zespół baletowy, a rozległe ogrody barokowe stały się miejscem spacerów, zabaw i reprezentacyjnych uroczystości.

Po bezpotomnej śmierci Jana Klemensa roku pałac utracił funkcję magnackiej rezydencji i przeszedł kolejno w ręce spadkobierców oraz władz pruskich i rosyjskich, tracąc dawny splendor. W XIX i XX wieku częściowo wykorzystywano go w celach administracyjnych i edukacyjnych, a po odbudowie po II wojnie światowej stał się siedzibą Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Dziś wnętrza służą uczelni, a reprezentacyjne sale są dostępne dla turystów do zwiedzania. Pałac Branickich w Białymstoku stał się symbolem miasta i jednym z najważniejszych zabytków epoki saskiej w Polsce.


Ogrody barokowe – perełka Wersalu Podlasia

Ogrody pałacowe, podzielone na część górną i dolną, zachowały układ parterów dywanowych, alei i pawilonów. Górny ogród francuski z parterami bukszpanowymi, fontannami i rzeźbami jest bezpośrednim przedłużeniem pałacu, natomiast dolny ogród w stylu angielskim oferuje promenady, altany i pawilony, w tym Pawilon Chiński i Pawilon Włoski. Znajduje się tu także imponujący Pawilon pod Orłem, dawniej woliery dla ptaków. System wodny, stawy, kanały i liczne boskiety tworzą spójną kompozycję z architekturą pałacu, przywołując atmosferę XVIII-wiecznej rezydencji magnackiej. Prace rewaloryzacyjne prowadzono od lat 90. XX wieku, a dziś ogród barokowy w Białymstoku jest jednym z najlepiej odtworzonych w Polsce.


To nie wszystko. Wieża zegarowa Bramy Wielkiej skrywa XV-wieczny mechanizm, który nadal działa, a na jej szczycie widnieje herb Gryf – symbol rodu Branickich. W okresie świetności pałac posiadał własny teatr, orkiestrę i zespół baletowy, a kurtyna sceniczna sprzedana w XIX wieku do Anglii przepadła bez śladu. Pałac inspirował polskich artystów i architektów, a jego wizerunek znalazł się na monetach okolicznościowych i znaczkach pocztowych. Jednocześnie teren parku pałacowego nosi ślad tragicznej historii – 27 czerwca 1941 roku Niemcy przeprowadzili tu egzekucję setek Żydów; wydarzenie to znane jest jako „czarny piątek”.

Pałac Branickich w Białymstoku to nie tylko zabytek architektury barokowej, ale także symbol historii i kultury Podlasia. Jako „Wersal Podlasia” łączy w sobie splendor magnackiej rezydencji, bogactwo ogrodów barokowych i fascynujące historie rodu Branickich. Dziś jest miejscem nauki, turystyki i kultury, które przypomina o swojej wielowiekowej przeszłości i znaczeniu dla historii Polski.

Zobacz też pałac Branickich w Choroszczy.







Podoba Ci się moja twórczość? 
Będzie mi miło, jak postawisz mi wirtualną kawę, która doda mi energii do działania :-)

Postaw mi kawę na buycoffee.to